The First World War (1914 — 1918) represents the catastrophic opening of the twentieth century. It left behind it hecatombs of victims and horrific disasters, injustices and disappointments. It gave birth to a culture of mourning, hatred and barbarity. Millions of people found themselves to be combatants, those who once accused others of being militarists, nationalists, warmongers. We usually believe that this war broke out under a clear sky. This view is the most prevalent and widespread. It is linked to the naive perception that the perpetrator was the one who first declaredwar. For those who seek historical truth, the first outbreak of war is inextricably linked to the causes that prepared it: Contradictions between European states, mainly due to the tendency to regain territorial and economic sufficiency and national homogeneity. These contradictions and conflicts of interest gradually condensed into obvious hostility. They divided humanity into two camps that fought a common struggle. The cause was a fortuitous incident. All the Great Powers and, in fact, all states except Spain, the Netherlands, the three Scandinavian countries and Switzerland were involved in the war. In addition, troops from overseas countries were sent to fight, often for the first time, outside their own country. The United States ignored George Washington's warning of "European Entanglements" and sent its army to fight on the old Continent, thus defining the shape of twentieth-century history. Although military action outside the borders of Europe was not very significant, naval warfare was once again global. Mark Ferro: To the unanswered questions about the meaning of patriotic sentiment, the political forces that empowered states, is added another: How did the people who wanted to prevent the war suddenly find themselves neutralized? Publications of official documents exist from almost all the belligerents with a noticeable bias, and most of them are apologetic in nature. Determining the percentage of responsibility borne by states would result in a biased and subjective assessment of the facts. The responsibility for the war is sought in objective causes rather than in persons. Fernand Braudel: Long before the "Treaty of Versailles", the causes of the Second World War began to be identified, and even of the Cold War before the "Treaty of Brest-Litovsk". This book lists, first of all, the events that preceded the conflict. The events are then listed, with care and calendar accuracy, in the form of a Chronology - which is an easy-to-understand way of reference. At the same time, there are comments on the events that have been collected by eminent historians and analysts. THE REASONS 1) The Franco-German opposition Germany's claim to a unique global position ("the German spirit will revive the world"). This opposition dates back long before the defeat of France by Bismarck's troops at Sedan (1879), which resulted in the annexation of Lorraine and Alsace to Germany and the abdication of French Emperor Napoleon III. Goethe in his "Memoirs" had said: "English mercantilism and the hatred of the French are united with their ambitions against unfortunate Germany". 2) The Russo-Turkish oppositionThe opposition dates back to the Berlin Congress(1878) where Russia, the winner of the Russo-Turkish War (1877-1878), was diplomatically defeated and Austria took over the administration of Bosnia and Herzegovina (former Turkish possessions). The Russians had a tendency to extol the greatness of their nation and to judge the claims of minorities as illegitimate. 3) The Slavs of Austria-HungaryCzechs, Slovaks and Croats were like a minefield under the Habsburg empire of Austria. These ethnicities were the pioneers of the aggravation and nationalism with demands for racial and national restoration and independence.Establishment and action, often irresponsible, of secret nationalist organizations. The annexation of Bosnia-Herzegovina to Austria (1908) turned old dreams into illusions for theideal of Pan-Slavism. 4) The Serbian "obstacle" for Austria This troublesome neighbor, the Serbs, blocked the empire’s path to the Aegean and stopped any external development and its further expansion into the Balkans. They used violence against the Austrian public servants in occupied Bosnia in order to make the stay of the Austrians there unbearable. 5) The Ruthenian Question In Southern Galicia and the Caucasus, territories of Austria-Hungary, there lived four million Ruthenians (Belarusians) whom Russia claimed on behalf of the twenty-ninemillion of their compatriots who lived in the state of Russia.

Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος (1914 — 1918) αντιπροσωπεύει το καταστροφικό άνοιγμα του εικοστού αιώνα. Άφησε πίσω του εκατόμβες θυμάτων και φρικτές καταστροφές, αδικίες και απογοητεύσεις. Γέννησε μια κουλτούρα πένθους, μίσους και βαρβαρότητας. Εκατομμύρια άνθρωποι βρέθηκαν να είναι συμπολεμιστές, εκείνοι που άλλοτε κατηγορούσαν τους άλλους ότι είναι μιλιταριστές, εθνικιστές, πολεμοχαρείς.Συνήθως πιστεύουμε ότι αυτός ο πόλεμος ξέσπασεκάτω από ξάστερο ουρανό. Η άποψη αυτή είναι η επικρατέ-στερη και η πλέον διαδεδομένη. Συνδέεται με την αφελή αντίληψη ότι αυτουργός ήταν αυτός που εκήρυξε πρώτος τον πόλεμο.Για όσους ζητούν την ιστορική αλήθεια η πρώτη έκρηξη του πολέμου συνδέεται άρρηκτα με τα αίτια που την προετοίμασαν: Αντιθέσεις μεταξύ των Ευρωπαϊκών κρατών που οφείλονταν κυρίως στην τάση προς ανάκτηση εδαφικής και οικονομικής επάρκειας και εθνικής ομοιογένειας. Οι αντιθέσεις αυτές και οι συγκρούσειςσυμφερόντων συμπυκνώθηκαν βαθμιαία σε προφανήεχθρότητα. Διαίρεσαν την ανθρωπότητα σε δύοστρατόπεδα που αγωνίστηκαν κοινό αγώνα. Η αφορμήυπήρξε τυχαίο περιστατικό. Στον πόλεμο ενεπλάκησαν όλες οι Μεγάλες Δυνάμειςκαι στην πραγματικότητα όλα τα κράτη εκτός από την Ισπανία, την Ολλανδία, τις τρεις Σκανδιναβικές χώρες και την Ελβετία. Επιπλέον, στρατεύματα από υπερπόντιες χώρες στάλθηκαν να πολεμήσουν, συχνά για πρώτη φορά, έξω από τη δική τους χώρα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αγνόησαν την προειδοποίηση του Τζωρτζ Ουάσιγκτον για«Ευρωπαϊκές Εμπλοκές» και έστειλαν στο στρατό τους να πολεμήσει στη γηραιά Ήπειρο, καθορίζοντας έτσι τη μορφή της ιστορίας του εικοστού αιώνα. Μολονότι η στρατιωτική δράση έξω από τα όρια της Ευρώπης δεν ήταν πολύσημαντική ο ναυτικός πόλεμος ήταν για μία ακόμη φορά, παγκόσμιος. Mark Ferro: Στα αναπάντητα ερωτήματα για το νόημα του πατριωτικού αισθήματος, τις πολιτικές δυνάμεις πουεξουσίαζαν τα κράτη προστίθεται και ένα ακόμη: Με ποιο τρόπο οι άνθρωποι που επιθυμούσαν να εμποδίσουν τον πόλεμο βρέθηκαν ξαφνικά εξουδετερωμένοι; Δημοσιεύσεις επισήμων εγγράφων υπάρχουν από όλους σχεδόν τους εμπόλεμους με αισθητή μεροληψία και τα περισσότερα απ’ αυτά είναι απολογητικού χαρακτήρα. Ο καθορισμός του ποσοστού ευθύνης που βαρύνει τα κράτη θα κατέληγε σε μεροληπτική και υποκειμενική εκτίμηση των πραγμάτων. Η ευθύνη του πολέμου αναζητείται σε αίτια αντικειμενικά παρά σε πρόσωπα. Fernand Braudel: Πολύ πριν από την "Συνθήκη των Βερσαλλιών" άρχισαν να διαγράφονται οι αιτίες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πο λέμου, ακόμα και του Ψυχρού Πολέμου πριν από την «Συνθήκη Μπρέστ—Λιτόφσκ». Στο παρόν βιβλίο απαριθμούνται, κατ αρχήν, τα γεγονότα που προηγήθησαν από την σύρραξη. Στη συνέχεια παραθέτονται, με προσοχή και ημερολογιακήακρίβεια, τα συμβάντα - υπό μορφή Χρονολογίου - που είναι ένας εύληπτος τρόπος αναφοράς. Παράλληλα υπάρχουν σχόλια επί των γεγονότων που έχουν συλλεγεί από επιφανείς ιστορικούς και αναλυτές. Γεράσιμος Λιώκης ΤΑ ΑΙΤΙΑ1) Η γαλλογερμανική αντίθεση Η διεκδίκηση της Γερμανίας για μία μοναδική παγκόσμια θέση(«το γερμανικό πνεύμα θα αναζωογονήσει τον κόσμο»). Η αντίθεση αυτή χρονολογείται πολύ πριν από την ήττα της Γαλλίας από τα στρατεύματα του Μπίσμαρκ στο Σεντάν (1879) που είχε κατάληξητην προσάρτηση της Λωρραίνης και της Αλσατίας στην Γερμανία και την παραίτηση του Γάλλου Αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ’. Ο Γκαίτεστις «Αναμνήσεις» του είχε πει: «Ο αγγλικός μερκαντιλισμός και το μίσος των Γάλλων ενώνονται με τις φιλοδοξίες των ενάντια στην άμοιρη Γερμανία». 2) Η ρωσοτουρκική αντίθεσηΗ αντίθεση χρονολογείται από το Συνέδριο του Βερολίνου (1878) όπου η Ρωσία, νικήτρια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1877-1878), ηττήθηκε διπλωματικά και η Αυστρία ανέλαβε την διοίκησητης Βοσνίας — Ερζεγοβίνης (πρώην τουρκικές κτήσεις). Οι Ρώσοι είχαν την τάση να εξυμνούν το μεγαλείο του έθνους τους και να κρίνουν παράνομες τις αξιώσεις των μειονοτήτων.3) Οι Σλάβοι της Αυστροουγγαρίας Τσέχοι, Σλοβάκοι και Κροάτες ευρίσκονταν ως νάρκη υπότην αυτοκρατορία των Αψβούργων της Αυστρίας. Οι εθνότητες αυτές υπήρξαν πρωτεργάτες της όξυνσης και του εθνικισμού με αίτημα για φυλετική και εθνική αποκατάσταση και ανεξαρτησία.Ίδρυση και δράση, συχνά ανεύθυνη, μυστικών εθνικιστικών οργανώσεων. Η προσάρτηση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης στην Αυστρία (1908) μετέτρεψε τα παλιά όνειρα σε αυταπάτες για τοιδεώδες του πανσλαβισμού. 4) Το Σερβικό "εμπόδιο" για την Αυστρία Ο οχληρός αυτός γείτονας, οι Σέρβοι, έφρασσε την οδό τηςαυτοκρατορίας προς το Αιγαίο και ανέκοπτε κάθε εξωτερική εξέλιξη και περαιτέρω επέκταση της στα Βαλκάνια. Χρησιμοποιούσαν βία εναντίον των αυστριακών δημοσίων λειτουργών στην κατεχόμενηΒοσνία για να κάνουν ανυπόφορη την εκεί διαμονή των Αυστριακών. 5) Το Ρουθηνικό ζήτημαΣτην Νότια Γαλικία και τον Καύκασο, εδάφη της Αυστροουγγαρίας, διαβιούσαν τέσσερα εκατομμύρια Ρουθήνοι (Λευκορώσοι) τους οποίους διεκδικούσε η Ρωσία έπ’ ονόματι των είκοσι εννέαεκατομμυρίων συμπατριωτών τους που ζούσαν στο κράτος της Ρωσίας. 6) Τα σχέδια Γερμανίας — Τουρκίας Υπήρχε παλαιό γερμανικό σχέδιο αποκατάστασης ενιαίου και αυτόνομου χώρου που άρχιζε από την Γερμανία, την Μικρά Ασίαμέχρι τον Περσικό Κόλπο. Το περίφημο πρόγραμμα "Έλβας — Ευφράτης". Με το σχέδιο αυτό η Γερμανία θα έβρισκε διέξοδο προς τις πετρελαιοφόρες περιοχές τις οποίες εκμεταλλεύονταν κυρίως η Βρεταννία και δευτερευόντως οι Γαλλία / Ολλανδία. Η Γερμανία ήταν η μόνη χώρα σ’ όλη την Ευρώπη όπου οι στρατιωτικοί εξασκούσαν ιδιαίτερα μεγάλη επιρροή στις κρατικές υποθέσεις.7) Η έλλειψη διεθνούς οργανισμού Ίσως μια παγκόσμια παρέμβασή να εξασφάλιζε την ειρήνη. Στις 28/4/1919 ιδρύθηκε η «Κοινωνία των Εθνών» έδρα τη Γενεύη με κύριον έργο την διευθέτηση των προβλημάτων ειρηνικά και δημοκρατικά με δημόσιες διαπραγματεύσεις. 8) Ο Ρωσοϊαπωνικός πόλεμος (1904-1905) Η ταπείνωση της Ρωσίας. Οι Ιάπωνες σημείωσαν αλλεπάλληλες νίκες και έγιναν κυρίαρχοι της Κορέας, της Νότιας Σαχαλίνης, τουΠορτ Άρθρουρ και ενίσχυσαν τη θέση τους στην Μαντζουρία. 9) Η Βρεταννική κατοχή της ΑιγύπτουΑπό το 1882 η Βρεταννία με πρόσχημα την σταθεροποίηση της οικονομίας της, προσάρτησε την Αίγυπτο ως προτεκτοράτο. και οδήγησε σε μακροχρόνιο αδιέξοδο με τις άλλες μεγάλες δυνάμεις.